Amsterdam 11 oktober 2013

Ik wil graag nog laten weten dat ik veel heb gehad aan je lessen, alles wat we besproken hebben, en ook de privé partnerles. Ik en ook Remco herkenden veel dingen en voorbeelden die de revue gepasseerd heben. Heel veel dank voor alle support, je hebt duidelijk je passie in het leven gevonden, want ik kan me niet voorstellen dat ieman met meer toewijding en enthousiasme zou doen als hoe jij het doet, echt geweldig…!!

Sabine

Amsterdam, Maart 2010,

Ik ben heel blij dat ik zo bij mijn eigen gevoel ben gebleven en dat ik mijn lichaam heb laten gaan/ doen.
Op de voorbereiding met de massage van mijn perineum door mijzelf en later door Phil ben ik trots. In die tijd heb ik mezelf opengesteld voor Phil op ook de meest plastische manier die je je kunt voorstellen. En ik kon daarmee voelen dat als ik bij de rek en stretch bleef en ik er naartoe ademde er ineens ontspanning kwam in dat gebied. Dat heeft me vertrouwen gegeven. Met daar bij in mijn hoofd dat de baarmoeder een spier is die zichzelf binnnenstebuiten kan keren en met het doorademen dat ik tijdens jouw les heb geleerd. Het verhaal van ga verder dan je vagina, adem door tot je tenen, met het idee dat het kind er UIT moet. Daarmee kon ik heel goed visualiseren wat de weg zou zijn. (ik hoop dat je snapt wat ik bedoel). Verder is het voeten werk voor mij zo belangrijk geweest en het zien waar je grens is en of je daar even kunt bij blijven.

Willemijn

When I got pregnant I was very happy. I also understood that I needed to prepare myself mentally and physically. I am a survivor of sexual abuse and therefore I had mixed feelings towards my body and my past during the pregnancy. Sometimes I would get really afraid of the thought of birthing my own son.
To me preparation meant several things. I went to the weekly classes to work with my body so that I could get to know it through the nine months, to really go into my flesh using my breath and to love my body. I also went to the partner preparation classes with my partner and thought and talked quite a lot about my emotions, expectations and wishes for the birth itself. 
During the stage of pushing I was so complete as a human. Everything became silent and crystal- clear. I was in my own glass- clock. When I touched my vagina I felt my baby’s head. I said out loud: 'I feel his head. I got the urge to push.' I felt a bigger crowning. I supported the baby’s head. Then, his entire head appeared in my hand. His body turned inside of me and I guided him out of my body. He was born in a kneeling position in the bed.
The birth of my son was such an empowering experience. I feel changed in the way that I trust myself more. I feel as a strong woman!

Ellen

Amsterdam augustus 2013

Ik heb gemerkt dat ik, door er in de voorbereiding (de yoga, leren van de bevallingsverhalen van anderen, de partnerlessen, samen met mijn man dingen bespreken en me een eigen beeld vormen van: hoe verhoud ik me tot al die handreikingen, wat wil ík, wat denk ík? ) bewust mee bezig te zijn, ik het in het moment zelf heel erg los hebben kunnen laten en m'n lichaam heb kunnen volgen.

Marieke

Lieve Patricia,

Ik had voordat ik met jouw yogacursus begon nooit kunnen bedenken dat ik mijn weeën al lopend, stampend, 'weeëndansend', galmend, grommend en soms jammerend zou gaan opvangen... Voorheen was mijn idee dat je dat stilletjes in bed zou doen, hooguit met wat getreur...
Door jou heb ik geleerd hoe het ook anders kan; om vooral ongeremd het bevallingsproces in te gaan, zonder schaamte en zonder vast te houden aan de conventionele ideeën en regels. En misschien nog wel het belangrijkste: zonder angst voor de pijn en met heeel veel vertrouwen in mijn eigen lijf en kracht!

Cindy. Mei 2009

Amsterdam, april 2011,

De ochtend was heel goed te doen, iedere keer als ik een wee voelde opkomen ging ik op de yogamatten op handen en knieën zitten, mijn favoriete houding. En ik wilde dat Ralph mijn onderrug masseerde. Die houding wisselde ik af met de andere yogahoudingen die ik geleerd had en over de tafel hangen, het aanrecht, op de wc zitten, over de wc hangen met de klep dicht, op de sportbal zitten, de trap op en af lopen. En diep in- en uitademen.
Ik heb de baarkruk afgewisseld met aan de wenteltrap hangen en op handen en knieën staan. Ik was blij dat ik mocht meepersen, maar vond het ook heftig. Om 7.50 uur, terwijl ik op handen en knieën zat onder aan de trap, is Noa geboren.
Toen ik de foto's van de bevalling met Ralph terug zag, moest ik vreselijk huilen.
Ik kon nu zien wat ik gevoeld had. Mijn oerkracht is zo zichtbaar, ik zie de pijn en mijn kracht. Ik ben enorm trots op mezelf en mijn lichaam.
Ik was ook ontroerd door Ralph zijn blik naar mij, zo liefdevol en aanwezig, vol vertrouwen in mij. Ik heb me enorm veilig gevoeld. Daarom heb ik de kracht gehad om door te gaan tot de laatste perswee.

Barbara en Ralph

 

Patricia Vriens | Centrum de Roos | PC Hoofstraat 183, 1071 BW | 020-618.58.84 |